Op 19 april 2026 sloten we het jubileumjaar af waarmee we 25 jaar Schenkelkerk vierden. Die kerk ontstond uit het samengaan van de gereformeerde Immanuëlkerk en de hervormde Goede Herderkerk, een fusie die niet zonder pijn verliep.
Ik ben van na die fusie. Ons gezin sloot zich in 2009 aan bij de Schenkelkerk, en het verleden kennen we alleen van horen zeggen. Toch proef je soms nog iets van de pijn dat de Immanuëlkerk destijds de deuren moest sluiten.
Maar op 19 april keerden we terug naar de Freesiastraat, en wat we daar aantroffen was onverwacht mooi. Na jaren als uitvaartcentrum klinkt er opnieuw lofzang in het bijzondere achthoekige kerkgebouw. De Verenigde Pinkstergemeente in Europa (VPGE) heeft er haar thuisbasis gevonden, een gemeente die vooral bestaat uit mensen met Zuid-Amerikaanse wortels. Bij binnenkomst werd iedereen begroet met een hartelijk “Gods zegen”. We maakten het slot van hun dienst mee en zongen samen, in het Nederlands en in het Spaans, over 10.000 redenen tot dankbaarheid. Daarna was er koffie, vol herinneringen aan vroeger en warme ontmoetingen met deze nieuwe medegelovigen.
De VPGE heeft zelf een bijzonder verhaal. De gemeente is gesticht door zendelingen die vanuit Zuid-Amerika naar Europa werden uitgezonden, door een Pinkstergemeente in Colombia die op haar beurt weer voortkwam uit Canadees zendingswerk. Zo gaat God Zijn ongekende gang.
Wij sloten met pijn een kerkgebouw. We maakten 25 jaar geleden een nieuwe start. We zijn nog steeds een kwetsbare gemeente, zien mensen vertrekken en gelukkig ook steeds vaker komen. En intussen brengt de Heer van de kerk een ander deel van Zijn kudde onder dak in de oude Immanuëlkerk. De lofzang gaat door. 10.000 jaar en tot in eeuwigheid.
Maarten van Briemen