Zes keer zijn we nu met een groepje gemeenteleden uit de Oosterkerk naar het kerkasiel in Kampen geweest. Met Pasen verblijft de familie Babayants precies 500 dagen in de Open Hof. Van die 12.000 uren vulden wij er twaalf. Niemand kon voorzien dat het kerkasiel zolang zou gaan duren. Ook kon niemand voorzien dat zoveel mensen trouw hun steentje blijven bijdragen – dag en nacht – ter bescherming van dit gezin. En dan gaat het niet alleen om hen, maar om alle hier gewortelde kinderen die uitgezet dreigen te worden. Kerkasiel: geen grote monden, geen bruut geweld, maar zachte krachten en brandende kaarsen.
Op 5 maart hebben we met elkaar psalmen gelezen, gezongen, besproken. We lazen uit de NBV21 en legden er teksten naast zoals die verwoord zijn door Huub Oosterhuis en Piet van Midden.
In deze veertigdagentijd vroeg vooral psalm 13 onze aandacht. Ook daar klinkt de vraag: Hoelang nog, Heer? Onder leiding van Ton van Vliet zongen we psalm 13a. De schrijnende melodie versterkt de tekstwoorden. Bij deze psalm bedacht iedere aanwezige een ‘elfje’, een kort gedicht in elf woorden.
Iemand schreef:
Hoelang
duurt onrecht
blijft het ongestraft
kijkt de wereld weg
Hoelang
Een ander verwoordde haar gevoel op deze manier:
Hoelang
lang genoeg
geef ons tijd
U dichtbij niet veraf
Maranatha
Kerkasiel: Hoelang nog? We gaan de Stille Week in, leven toe naar het feest van Pasen. We hopen en bidden dat ook voor de familie Babayants een nieuw leven mag beginnen.Luci Schermers